Ziekenhuus

A’k morgens de kraante uut de busse haele, heur ik vaeke een specht in de bos ommeroffelen. Ik hebbe de laeste tied geregeld een prachtige appelvinke om huus. In et Stellingwarfs hiet die mooie voegel trouwens karsebieter. D’r hangen nog wat vetbollen om huus henne, mar veerder voer ik now eins niet meer. Ze moe’n heur now zels weer redden kunnen. Aanders wo’n ze krek zo verwend as de katte, die mient ok da’k almar veur him klaorstaon moet. We hebben hier gister trouwens een extra nustkassien ophongen. D’r hangen d’r now twieje in de tuun. Dat vien ik arg mooi. En et is ok mooi dat iene dat dan even veur disse klongel dot.

Vandemiddag he’k naor de internist in et ziekenhuus west veur een gesprek. Ik was eerder al henne te bloedprikken west. Dat was wel goed. Krek as mit de chirurg he’k ok mit heur praot over oppereren of niet. Dat gebeurt veurlopig dus niet. We lao’n et d’r eerst mar op ankommen. We zien vanzels wel wanneer as et weer misgaot. Dat kan vannaacht wezen, et kan ok over twie of drie jaor wezen.

Oonze wereldberoemde Desiderius Erasmus (1466-1536) uut Rotterdam wus et al. Meensken mit mar weinig diepgang overraozen de wereld en kriegen ok nog een flutse volk aachter heur an. Et volk wodt nooit  wiezer. Dat is griezelig en bedroevend. Waor hewwe oons verstaand veur kregen?