Willem, de prijs van de vrijheid

Gister bin Jan Berend en ik om half tiene in de trein stapt naor Breda. We hoefden allienig mar in Zwolle over te stappen. In Breda hewwe eerst wat drinken en een tosti had in Thuis, een paviljoenachtig resteraantien in et Valkenberg park. Heerlik in de zunne op et terras. Et was daor 19 graoden en de tosti was twie keer zo duur as de tosti op et terras in Ooldemark… Et Valkenberg park was vroeger de Hoftuun van et Kesteel van Breda waor de Bredase Nassaus woonden. De veuroolden van de Oranje-Nassaus. Willem van Oranje het ok in dat kesteel woond. Now zit daor de Keuninklike Militaire Akedemie (KMA). In et Stedelik Museum hewwe de tentoonstelling Willem, de prijs van de vrijheid bekeken. Eerst hewwe trouwens de permenente tentoonstelling over de Bredase Nassaus bekeken.Wat een mooi museum! Alles wodt prachtig tentoonsteld en d’r is een hiele mooie verlochting in dat oolde gebouw. De tentoonstelling Willem, de prijs van de vrijheid was slim de muuite weerd. Daor is van alles te zien over Willem van Oranje dat aanders in et Prinsenhof in Delft te zien is. Now dat restereerd wodt, is al dat moois tiedelik in Breda te zien. Willem van Oranje veraanderde van een rieke edelman in een vri’jhiedsstrieder. Hi’j kwam op veur de vri’jhied van godsdienst. De pries veur die vri’jhied was hoge. Van zien vermogen bekostigde hi’j zien huursoldaoten en hi’j verleur drie breurs in de Tachtigjaorige Oorlog. Adolf bi’j Heiligerlee in 1568. En Lodewiek en Hendrik in 1574 bi’j de Slag op ‘e Mookerheide. Spanje loofde een beste flut geld uut an degene die Willem vermoorden zol. Dat lokte op 10 juli 1584. Willem van Oranje wodde in zien eigen Prinsenhof doodscheuten deur Baltasar Gerards. De laeste woorden van de preens bin drekt optekend: Mon Dieu, ayez de mon âme… Mon Dieu, ayez pitié de ce pauvre peuple. Zien zeunen Maurits en Frederik Hendrik vochten deur tegen de Spanjaarden. Frederik Hendrik veroverde Breda nao de list mit et Turfschip, de Nederlaanse variaant van et Peerd van Troje. In 1648 kwam mit de Vrede van Münster een aende an de Tachtigjaorige Oorlog. We hebben in de binnenstad ok nog even in de Grote Karke et praolgraf van Engelbrecht II van Nassau en zien vrouw Cimburg van Baden bekeken. Dat hawwe jaoren leden ok al es daon.  We hebben op et terras van De bruine pij nog wat drinken had. Vervolgens biwwe de trein weer ingaon. Om zeuven ure wawwe weer in Wolvege en hewwe lekker eten had bi’j Van der Valk. Wat een mooie dag! Hieronder een mooi petret van Willem van Oranje dat op ‘e tentoonstelling te zien is.