Weer vertellen mit Douwe

Vandemorgen he’k de belastingpepieren naor de man van mien administraosiekantoor in Wolvege brocht. Een hiele staepel spul dat neudig is veur mien angifte over 2025. Et leit keurig op volgodder en ik hebbe alle optellings en zo al daon. Doe ‘k thuuskwam zat d’r een rouwkaorte in de brievebusse. Hendrik, de man van kammeraodske Fettje, is maendag uut de tied raekt. Hi’j is 82 jaor wodden. En zo gaot et mar deur. Dat schreef ik eregister ok al in dit dagboek.

Krek as eregister he’k vandemiddag ok weer mit kammeraod Douwe Kootstra naor de leden van de Historische Verieninge van Appelsche west in de Hoolten Klinte. De HVA bestaot 25 jaor en Douwe en ik hebben daor twie middaegen optreden veur een volle zael. Et gong prima vandemiddag. We hebben et pergramme ietsien aanders invuld as deensdagmiddag. D’r weren meensken die et deur oons in et Stellingwarfs en Fries vertaelde verhael van de bekende Vlaamse schriever Louis Paul Boon wat te gruwelik vunnen. Dat hewwe vandemiddag dus mar niet daon. De meensken in Appelsche moe’n naachs wel slaopen kunnen… Louis Paul Boon raekte op 10 meie 1979 uut de tied. Een dag laeter hadde hi’j mit zien vrouw Jeanneke een ofspraoke mit de Zweedse ambassadeur op ‘e Zweedse ambassade in Brussel. Daor zol hi’j te heuren kregen hebben dat him de Nobelpries veur literetuur toekend was. Mar een dag eerder raekte hi’j dus weg. Hi’j het de Nobelpries dus niet kregen, want die wodt niet postuum toekend. Tragisch… Douwe en ik hebben nao ofloop miteten mit de meensken in Appelsche: soep en bolties.