Warners wondere wereld

Now zitten we in juni en et is gien mooi boot- of fietsweer. We bin dus mar weer es naor een museum west en we bin niet veer van huus west. We hebben in Vledder Zeemuseum Miramar bekeken. Et is misschien wel veertig jaor leden da’k d’r wel es west bin. We hebben d’r eerst wat drinken en heerlik gebak had. En doe hewwe et museum bekeken en mit naeme de tentoonstelling Warners wondere wereld. Miramar bestaot dit jaor al zeuventig jaor en et bevat in wezen de enorme verzaemeling van juffer Jeanne Warners. Dat was een wat appatte en deftig andoende vrouw die niet op heur montien valen was. Ik daenke da’k heur niet aorig vunnen hadde. Mannen die in een kotte broek in et museum kwammen stuurde ze vot. Meensken mossen fesoenlike kleren an hebben. Mannen mit nogal laank haor zee ze tegen dat ze eerst mar es naor de kapper gaon mossen. En meensken die heur mevrouw nuumden verbeterde ze votdaolik. Zi’j was mejuffrouw Warners! Mar wat het die vrouw een protte moois bi’j mekeer gadderd. Prachtige nuunderboel en koraal… Vissen, schildpodden. Ze het de hiele wereld ofreisd. D’r hangt een lieste mit al heur butenlaanse reizen d’r op. Onveurstelber. Op ien van heur reizen kreeg ze een aepien kedo en dat diertien het ze klandestien mit naor huus neumen. D’r is ok een protte over heur persoonlike leven te zien. Heur warkkaemer is d’r en van alles wat ze op al die reizen neudig hadde. D’r bin ok prachtige films te zien over et leven in de zee. Hoge springende bultroggen! Ok films van en mit Freek Vonk. En alderhaande feiten daor aj’ gien weet van hebben. Dat een bepaolde kreeft in Amerike wel honderd jaor wodden kan. Te vule om op te numen. Een mooi museum. Gao daor mar es henne. Ie bin d’r zeker niet an bekocht. We hebben tussen vier en vuuf ure eten had in sjefeursresteraant De Stoof in Wolvege. Een lekker twaelfuurtien mit champignonssoep.