Waarme fietsdag

Ik maeke d’r een lekker fietsweekaende van. Vandaege was et hiete, 30 graoden, mar de zunne braande d’r niet echt op, dat et was toch heerlik fietsweer. Ik hebbe een tocht van 50 kilemeter reden. De waeterspirea en de wederik bluuien mooi en de hempies ok al. Bi’j de Lende langes bin ‘k naor de Driewegsluus gaon. Daor staot now de TOP-zuil van rekreaosieschop Marrekrite mit van alles over de mooie omgeving. Op heur verzuuk he’k indertied een gedicht schreven. Et hiet Naozoemerlaand. Die titel bruuk ik wel vaeker. Et gedicht staot hielemaole onderan op ‘e vierkaante zuil. An elke kaant vier regels. Bi’j de Scheenesluus kwam ik krek mit de hakke tegen de jasbescharmer (hiet zoe’n ding zo?) van de fiets, dat die vul d’r of. Ik hebbe eerst bi’j et bedoeninkien naost de Van Helomavaort een bakkien drinken en een brotien hamburger had en doe bin ‘k over Ooldetriene en Sunnege even naor de fietseman in Wolvege reden. De jonge daor hadde et binnen een menuut al weer klaor. Ik beginne zels nooit mit zoks te prutsen, want dan wodt et eerder slimmer as beter. Bi’j de Lende langes bin ‘k doe weer op huus an gaon. Een mooie dag! Hieronder twie foto’s die ‘k vandaege maekt hebbe. Boven: een mooie zeilboot in de Lende onder Wolvege. Onder: de eerste vier regels van mien gedicht dat now bi’j de Driewegsluus te lezen is.