Veurjaor!

In de tuun bluuien hier de sni’jklokkies, krokussen en de eerste tietelozen. Et was vandaege mar liefst 16 graoden. Een heerlike veurjaorsdag in feberwaori. Dat is in wezen hiel onnetuurlik. Dit soort tempereturen kwammen jaoren leden echt niet in feberwaori veur. Et is dudelik dat et klimaot an et veraanderen is. Daor hoeven we beslist niet bliede mit te wezen, mar disse dag was heerlik. Ik hebbe de fiets pakt en een klein tochien van twintig kilemeter maekt. Ik wol bi’j de Lende langes naor Wolvege, mar dat kon niet. Bi’j Kontermaans bin ze an ’t vrotten, dat et fietspad daore was ofsleuten. Hiel vervelend was et dat de ondersteuning van de fiets om de twie kilemeter uutvul. A’k dan op et knoppien drokte was et weer goed, mar toch. Wat een gedoe. Vleden jaor ha’k iederkeer et gesodemieter dat de fiets deurtrapte. Ik hebbe d’r doe een ni’j aachterviel in kregen. Een perbleemfiets? Ik bin d’r in Wolvege drekt mit naor de fietsemaeker west. Een aorige jonge het de boel an ’t resetten west. Hiet dat zo? Et is now weer goed en hopelik blift dat zo. Weer naor huus toe bin ‘k bi’j de Scheene langesfietst. Aachter Hooltpae he’k d’r een foto van maekt. Vergeleken mit de prachtige Scheene in Ni’jtriene is dit vanzels mar een klein gröppien.