Vertel dit toch aan niemand

We bin vandaege mit de twiede helte van Eupen Stal begonnen. Vandaege over twie weken is et de laeste dag. Et was vandaege drok in Berkoop en et weer vul honderd percent mit. Et leek eerst zo nat en regenachtig te wodden in et weekaende, mar dat was gelokkig niet zo. Ik kan me niet veurstellen da’k dit ankem jaor nog altied op disse meniere doen zal. Dan misschien hooguut nog in de weekaenden. Aanderen moe’n de karre staorigan trekken gaon.

Ik hebbe et boek ‘Vertel dit toch aan niemand’ van Dorine Hermans en Daniela Hooghiemstra lezen. In et boek komt in wezen freule Henriëtte van de Poll (1853-1946) an et woord. Zi’j was mar liefst 54 jaor laank in dienst van keuninginne Emma. Emma gong veur alles, zels veur de liefde. De plichtsbetrachting was enorm. Henriëtte trouwde nooit en kreeg gien kiender. Heur femilie sturf uut. In die lange tied dat ze veur Emma warkte, schreef ze onnoemelik vule brieven an heur femilie, veural an heur moeder. Die brieven bin beweerd bleven en zo kun we lezen hoe as et d’r an et hof an toe gong. Henriëtte schreef over alles. Over de aekelike en vaeke zo onbeschofte Willem III en de aorige, lieve Emma. Mar ze waorschouwde heur moeder algedurig mit een vaaste regel in heur brieven: Vertel dit toch aan niemand. De minder aorige dingen die ze zag en mitmaekte in et peleis hoefden niet op ‘e straote te kommen. Zoe’n groot plichtsbesef is mooi. Vandaege-de-dag wo’n de verhaelen veur grof geld an de roddelblaeden verkocht en lieken norm- en plichtsbesef bi’jtieden vergeten begrippen te wezen.