Tillevisie

Ik hebbe indertied mit groot genoegen keken naor de beide tillevisieseries Dwars door de Lage Landen mit de drie Vlamings Arnout Hauber, Ruben Callens (geluudsman) en Philippe Nidaes (kameraman). Ze leupen indertied ok deur de Stellingwarven. Elke maendagaovend kiek ik now op Belgie 1 naor de drie mannen die now dwas deur de Pyrenenen lopen. Dat is wel wat aanders as de vlakke Lege Lanen. Prachtig om te zien. Vleden maendag leupen ze een pat van de pelgrimsroute naor Santiago de Compostella. Ze praotten ok mit een huder mit schaopen. Wi’j zien ok wel es iene in et Dwingelderveld. Mar disse schaopen moe’n aorig meer klauteren.

Vandemiddag he’k op ‘e tillevisie naor de ofscheidsbi’jienkomst van de Noorse keuning Harald V keken. Et was mooi en angriepend. De toespraoke van de Noorse menister-president Jonas Gahr Store was indrokwekkend. Ik kreeg d’r de traonen van in de ogen. Percies tien jaor leden, in september 2016, hul Harald een now al beroemde toespraoke over wat et betekent om Noors te wezen.. Een peer zinnen in et Stellingwarfs vertaeld. Noren bin maegies die van maegies holen, jongen die van jongen holen, en jongen en maegies die van mekeer holen. Noren geleuven in God, in Allah, in et universum en in hielemaole niks. En dan ok nog: Et is niet altied makkelik om te zeggen waor aj’ wegkommen, welke nationaliteit we hebben. Thuus is waor oons hatte is. Ie weensken ieder laand een staotsheufd dat zokke verstaandige dingen zegt. Noorwegen het vandaege ofscheid neumen van een geliefde keuning.

Gister kreeg ik een kaorte van Saakje en de femilie. Ze weren in De Efteling.