Sturken

Krek as eerdere jaoren komt d’r in twielochten een koppeltien sturken disse kaant op. Ze vliegen sierlik over mien huus henne en gaon op ‘e verlochtingsmasten van et vroegere körfbalveld zitten te klepperen. Wat toch een mooi geluud. Ik wete wel haost zeker dat ze zeggen: We bin d’r weer heur! En dat vien ik dus hiel mooi.

Gisteraovend het de gruunteboer weer bi’j me west. Dat is Anke dus die me al weer een flut gruunte brocht vanof heur volkstuun in Wolvege. Et het d’r ok wel wat van da’k van de voedselbaank kriege. Ik kreeg gisteraovend een bossien bloemen (dahlia’s), een poedegien eerpels, een hiele dikke rooie biete, een spitskool, een poedegien boonties, een courgette en een bossien wottels. Zo kom ik de weke wel deur!

Vleden weke kwam d’r een kaorte van Klaas en Catrien en Jan en Durkje uut Rhenen. Die bin of weren daor op fietsvekaansie en ze weensken me van hatte beterschop toe. Een jaormennig leden zatten Jelle en ik in een vekaansiehusien in Ommeren. Doe zaggen we tiedens ien van oonze fietstochten Rhenen an de aandere kaant van et waeter liggen.