Straandkuier

Naodat Jarmo vandemorgen oonze technische steun west was, biwwe naor Callaansoge reden veur een straandkuier. Et was daor prachtig zaacht weer veur. De zunne was soms even vot, mar scheen daornao weer volop. Et was d’r zodoende drok mit kuierders. We hebben eerst in straandpaviljoen Woest lekkere poeiermelk en appelgebak had en doe hewwe een aende lopen. Mit mekeer ongeveer vuuf kilemeter. Dat verneem ik zo staorigan wel… We hebben geneuten van alle honnen die aachter ballen ansteuven, bi’jtieden zo et waeter in. En we hebben oons ok verwonderd over de kleine plevierties die op heur kleine poties zo allemachtig hadde lopen kunnen. Wat bin meensken dan in wezen onbehulpen wezens. We mienen dawwe overal alles over te zeggen hebben, mar de netuur is de baos en wi’j niet. Die prachtige zee, daor geniet ik altied zo van. De golven die almar op et straand anrulen. Et was vloed an et wodden, et straand wodde almar smalder. As wi’j d’r al duzend jaor niet meer binnen, rulen de golven nog almar op et straand an. Nao de kuier he’k zoas gebrukelik wat kocht bi’j bakker Van der Ploeg. We hebben eten had in resteraant De zingende wielen in Den Oever. De tocht over de Ofsluutdiek was een belevenis. Et wodde almar donkerder en de extra grote, ronde maone hong lege boven et waeter. Wat een wondermooi gezicht. Hieronder nog twie foto’s die ‘k maekt hebbe. Boven: gezicht op Callaansoge, doe de zunne d’r krek even niet bi’j was. Onder: straandpaviljoen Woest.