Johan Veenstra
Stellingwarver schriever en verteller
Plaetst op 17 meie 2026.
Tien daegen leden biwwe naor et vroegere eilaand Schoklaand west. Ik hebbe daor in dit dagboek over schreven. Neffens de anwb-routeplanner bi’j’ mit de auto in twintig menuten van Blokziel op Schoklaand. Et is 20,6 kilemeter. Dat was vroeger wel even aanders. Ik hebbe de Schokland-Trilogie van Pieter Terpstra nog es een keer lezen. Zes daegen leden bin ‘k trouwens in Liwwadden op petret kommen mit vuuf aandere schrievers. Daor was Gabrielle Terpstra ok bi’j en zi’j is een kleindochter van Pieter. Zo het alles mit mekeer te maeken. Weeromme naor et boek… Et begint mit dokter Justus Flieringa. Hi’j reist in 1841 van Delft naor Schoklaand om daor huusdokter te wodden. Hi’j moet mit et Schokker veer van schipper Jan Pels van Blokziel naor Schoklaand. Et is winter, et sni’jt, d’r ligt al wat driefies in de Kolk en d’r staot een hadde en al stormachtige wiend die almar meer anhaelt. Jan Pels wil veren mar et kan niet. Et is onverantwoordelik. Ze moe’n dus nog een naacht in Blokziel blieven. Aanderedaegs gaon ze wel et waeter van de Zuderzee op. Mar ze kun niet op Schoklaand kommen, daor leit al vusen te vule driefies. Ze gaon dan naor Kaampen. Dat kan nog krek. Et vriest dat et kraekt. In Kaampen waachten de dokter en de aandere passegiers van de boot zolange tot ze over et ies mit sleden naor et eilaand kunnen. Onderwegens treffen ze een groot stok eupen waeter. Ze moe’n zodoende een naacht in tentzeilen op et ies slaopen. As dat lokt… Een dag laeter kommen ze dan eindelik op Schoklaand an. Dat is wel wat aanders as twintig menuten in de auto. Et boek vertelt over et leven op et eilaand. Mar een stokmennig meensken hebben een stienen huus daor ze behaegelik in wonen kunnen: de dokter, de domenee, de pastoor, de burgemeester… De viskers wonen in gammele hoolten husies. De zoemers bin mooi en d’r wodt bi’jtieden een protte vis vongen. Dan verdient et goed. Mar dan komt de haast mit storm op storm. En de ieskoolde winters mit vrachten sni’j. Dan is d’r honger. Dan wi’jen de hoolten klinten kepot, overstroomt et eilaand keer op keer veur een pat, dan is d’r bittere aarmoede, dan gaon d’r meensken dood en veural kleine kiender. Mar Schokkers heuren op Schoklaand. Ik kan daor hielemaole in mitgaon. Zo zo’k et ok vulen. Dat is heur huus. Dat is heur plak in disse wereld en nargens aanders. En de Here God beschikt hoe as et leven gaot. In goeie en vreselik minne tieden. En ie hebben je mar te schikken naor Zien wil. Een prachtig boek om nog es weer te lezen nao oonze vesite an Schoklaand.