Roezige dag

Ik hebbe gister een klein foutien maekt in et dagboekstokkien. De meule in Wooldsend hiet ’t Lam. Ik hadde de letter t vergeten. Vandaege was et wat een roezige dag. Vandemorgen he’k naor fysiosport in Wolvege west. Ik kreeg een beheurlik zwaorder pergramme te doen as vleden weke, dat ik vuulde de oolde peinse wel. Ik was krek thuus doe ien van de heurapperaoten et begaf. Ik bin sebiet naor Jerre in Et Vene gaon en daor hebben ze d’r een ni’je speaker in zet. Wat een extra gevlieg toch allemaole. Mar ja, ik zal zundag de hiele dag vot en dan moe’k de meensken daor a’k henne zal vanzels wel goed verstaon kunnen. Doe ‘k weer thuus was he’k de kollum Waorhied, die ‘k al in klad schreven hadde, nog wat befiekt en doe he’k de boel netties uuttikt en in de komputer opsleugen. Et gedicht da’k op verzuuk schreven hebbe is trouwens goedkeurd. Waor et veur is, vertel ik laeter wel.

Vanof 10 juni wodt d’r uut aende zet mit et opni’j bestraoten van et stok Binnenweg daor ik an wone. Dat betekent dat et zeker vuuf weken veur alle verkeer ofsleuten wodt. Meensken kun dan niet meer mit de auto bi’j me kommen. Ze moe’n argens in et dörp parkeren en dan lopende naor me toe. En ik moet zels een plakkien zien te vienen waor as mien auto al die tied an de kaant van de weg staon kan. Et is me wel een betien een onthut.