Riempien

Ik hebbe een verzuuk kregen en schrief een gedicht over jeu-de-boules. Daor bin ‘k vandaege mit an de gang west. A’k gedichten schrieve bin dat haost altied persoonlike gedichten die aenlik nooit riemen. Mar dat is now even de bedoeling niet. Et moet een betien fleurig wezen, vien ik. Ik laote et veur de veraandering ok overal riemen. Dit mag vanzels aenlik gien echt gedicht hieten, mar dat maekt veur een keer niet uut. Et wodt een aorig riempien van twaelf regels en is fleurig. Ik hebbe vandaege ok perbeerd en bak pankoeken, dat is niks wodden. Vleden haast hewwe in et mooie Drentse museumdorp Orvelte pankoekemael mit haever en benaan kocht. Ik hadde nog nooit van mien leven pankoeken bakt en et is een betien een smurrie wodden. Wa’k maekt hebbe smaekte ok nog wel aorig goed, mar ik maeke d’r niet meer van. Ik kan aorig beter (kruud)koeken en (appel)taarten bakken.

Gister kwam d’r een kaorte van Harry en Frans. Ze bin now beidend mit pensioen en d’r een wekien tussenuut in Ouddorp (Stell: Oolddorp) op Goeree-Overflakkee.