Prikken en vertellen

Ik hebbe vandemiddag in Wolvege, in et gebouw van FC Wolvege, twie prikken had. In elke aarm iene. Iene veur de griep en iene veur pneumokokken. En now in de loop van november komt et coronaprikkien d’r nog aachteran. En dan bin ik weer klaor veur een jaor. Dat riemt ok nog!

Vanaovend za’k de weg uut te vertellen. Ik gao naor de vrouwludeklub Mei inoar ien van Jubbege en Hoornsterzwaog in mfc De Kompenije in Jubbege. Vroeger weren et de plattelaansvrouwluden en ik bin de jaoren deur al vuuf keer eerder bi’j heur west te vertellen. Ik vertelle dus ok wel verhaelen die ‘k twintig jaor leden al es bi’j heur verteld hebbe en ok wel verhaelen die ze nog nooit eerder heurd hebben. Et wodt grif een mooie aovend. Ik zal temeensen goed mien best doen. Dit wodt ongetwiefeld de laeste keer da’k bi’j heur komme, want zolange za’k dit wark niet meer doen blieven.