Johan Veenstra
Stellingwarver schriever en verteller

Op vesite in Almelo

Plaetst op 30 meie 2026.

Vandemorgen om kwat veur elf wa’k al in Almelo bi’j Gertie. Et is now al weer aanderhalf jaor leden dat Johan uut de tied raekt is. Dan wodt et leven drege. In de kaemer staot de vleugel nog eupensleugen klaor en de bladmeziek ligt d’r op. As Johan de kaemer inkommen zol, zol hi’j zo beginnen kunnen te speulen. Mar dat gebeurt niet… Gertie pakt heur eigen wark zo staorigan toch weer op. Morgen brengt ze wark vot veur een tentoonstelling. Ze warkt op et ogenblik veurnaemelik mit netuurlik materiaol. Veural riet. We hebben vandaege een protte (bi’j)praot. Tussen de middag he’k bi’j heur eten: een bod soep, bolties en nog een bod waarme melkenriezenbri’j mit wat hunning d’r deur. Dat vien ik heerlik. Vandemiddag hewwe naor et graf van Johan west op et algemiene begreefplak. Een prachtig park mit hoge bomen en hiel goed onderhullen. Butendat is et mar een klein aentien lopen vanof Gertie heur huus. D’r is daor een grote viever die boordevol bluuiende rose waeterlelies zit. Wat een mooi gezicht. Zie hieronder. D’r woont daor ok een poes. Daor bin ‘k ok mit in de kunde kommen. De karkhofpoes van Almelo. Ik vertelle daor hier niet meer over. Ik schrieve d’r wel een mooie kollum over. Et was 25 graoden in Almelo. Heerlik zoemerweer. Om 4 ure bin ‘k daor weer in de auto stapt en krap aanderhalf ure laeter wa’k weer thuus.