Johan Veenstra
Stellingwarver schriever en verteller
Plaetst op 8 juli 2025.
Vleden weke deensdag was et 36 graoden en vandaege was et 18 graoden. De helte minder. Wat een verschil! Vleden weke was et te hiete om te fietsen, mar vandaege dus niet. Ik bin de hiele dag onderweg west op ‘e fiets. Vandemorgen naor Wolvege. Mit de beide fietstassen vol bosschoppen bin ‘k weer op huus an gaon. Ik hebbe in Wolvege ok een boek ophaeld bi’j de biebeltheek. Vleden jaor zeden meerdere meensken da’k Al het blauw van de hemel van Mélissa Da Costa toch beslist lezen mos. Ik hebbe et op 24 december besteld en now kreeg ik vleden weke in Lochem eerst bericht da’k et ophaelen kon. Een half jaor laeter. Zovule waachtende lezers weren d’r veur mi’j. Et boek gaot over Emile, een jongkerel van 26 jaor, die heurt dat hi’j jong-alzheimer het en nog hooguut twie jaor leven kan. Emile kocht een camper en zet een adverteensie wie mit him mit wil op zien laeste reize. Ik gao now as lezer 640 bladzieden laank die reize mit him mitmaeken. Vandemiddag he’k op ‘e fiets naor Berkoop west. Ik hebbe daor een flut verschillende soorten tiedschriften hennebrocht veur et archief. Tiedschriften van de laeste veertig jaor daor verhaelen en/of gedichten van mi’j in staon of interviews mit mi’j. Ik bin mien boekekaaste wat an et oprakken. Vervolgens bin ‘k naor boekewinkel Planteyn op ‘e Gediek fietst om een besteld boek op te haelen. De schuld van Hjorth Rosenfeldt, et achtste diel van de Bergmankronieken. Dat is mar 426 bladzieden. Beide boeken lieken me prachtig om te lezen.
Vleden jaor braande d’r een huus tegenover me op een naacht of. De overbuurman woonde daornao in een selonwaegen. Mar now bin ze mit een ni’j huus an et bouwen. Et komt in kaant en klaore brokken uut de febriek. Gister taekelde een grote kraene et hiele dak d’r op. In de stromende regen he’k d’r doe vanuut mien slaopkaemerraem een foto van maekt. Vandaege is et hoogste punt berikt en staot d’r een vlagge op ‘e nokke. D’r heurt vanzels een meitoeke op te staon. Op mien huus het die nog wel staon. Zunde dat zoe’n mooi oold gebruuk ok al verleuren gaot.