Oolderdom

Vandemorgen betied wa’k al bi’j de dokter. Ze wol aenlik wel da’k op kotte termien naor de ogedokter in et ziekenhuus gaon zol, mar ze zol eerst mit et ziekenhuus bellen en dan belde ze mi’j wel wanneer as dat kon. Ze belde inderdaod en ik hoefde gelokkig niet te kommen. Ze herkenden de klaachten in Et Vene, et was gewoon verooldering van et netvlies. Ik kan op disse leeftied niet bi’j de dokter kommen of de oorzaeke van alderhaande kwaolen en krupsies is oolderdom. Krastes nog an toe! Mar ja, mien moeder zee altied: ‘Aj’ niet oold wodden willen moej’ jong doodgaon.’ Dat is vanzels gien anlokkelik alternatief. Doe de dokter belde was Jarina hier op ‘e koffie. Ze lient de hiele serie van zeuven boeken van Hjorth Rosenfeldt van me over pelisie-psycholoog Sebastian Bergman. Prachtige boeken! Ze het de beide laesten mitneumen. Jelle en Douwe lienen ze ok van me. D’r is intied een achtste en laeste diel uutkommen. Dat boek moe’k vanzels ok hebben. Ik wil disse prachtserie kompleet hebben.

In et oflopen weekaende he’k ok nog een kollum schreven. Al fietsende zag ik onderwegens an de kaant van de Kuunder een vrouw en een man tegere een roodbont dekentien uutkloppen. Daor hadden ze op zeten. Vermoedelik om wat te eten en te drinken. Meensken die veertig of vuuftig jaor trouwd weren, daenk ik zo. Och en as zokke meensken tegere een dekentien uutkloppen, zie ik daor een hiel verhael bi’j. Jim misschien ok wel.