Ontheufde kollum

Vandaege ston mien kollum De tied tikt deur in de Liwwadder Kraante. Een ontheufde kollum, want de eerste vier regels weren votvalen. Dat is hiel vervelend. Ik kreeg de ekskuses van de kraante. Et was een technisch euvel dat bi’j heur bekend is en dat deur iene hersteld wodden moeten hadde. Mar dat is dus niet gebeurd. Now begint mien kollum onlogisch. In die eerste regels vertelde ik over et prachtige boek mit schrieverspetretten van Thomas Heerma van Voss. Ik kreeg d’r nog wel een peer mooie reakties op, mar et nocht was mi’j vandaege wel over. Hopelik gebeurt et niet weer.

Et kan nog wel aekeliker. Ik hebbe et boekien Een betien appat is hiel gewoon van Jaap Sikkema lezen. Een aorig boekien mit een goeie vuuftig verhaelen over doodgewone meensken die bi’jtieden dingen mitmaeken die oons allemaole wel overkommen kunnen. Vaeke mit wat humor en een verrassend aende. In et kolofon wodt Sietske Bloemhoff nuumd bi’j verbeterings en taeladvies. Dan kuj’ d’r dus wisse van wezen dat d’r aenlik gien fouten meer inzitten. Mar doe ik begon te lezen zag ik drekt tal van fouten. Die zol Sietske dus nooit zitten laoten hebben. Ik hebbe heurd dat van een nog niet goed naokeken versie een boek drokt is. Dat is verschrikkelik veur de schriever en de naokieker. Hadde de uutgever de goeie en wel goed naokeken versie niet asnog drokken laoten moeten? Zo laoj’ de schriever en veural ok de naokieker mit een slim vieze smaek in de mond zitten. In mien boek Lamert, Lutske en Doerak bin indertied twie verhaelen deur mekeer hennehusseld. In dat boek is doe een briefien legd mit een verwiezing, mar veur mi’j was et een ramp. Et boek wodde op 28 september 1990 prissenteerd bi’j Dragt en ik hebbe et eerste exemplaor overhaandigd an wethoolder Jan Menger. Et was een ellendige rotaovend. Ik wol eerst niet naor die aovend toe, mar Henk Bloemhoff het me doe tillefonisch nog bepraot. De schriever mos d’r ommes bi’j wezen…