Naor Workum

We bin vandaege op stap west naor de mooie stad Workum. We hebben daor eerst et museum Warkums Erfskip bekeken over de geschiedenis van de stad. Et museum zit an de Mark in de prachtige Waag uut 1650. De vrouw aachter de balie zee drekt van: Dat is de man uut de Stellingwarven. Bi’j de pries in zit een bezuuk an et oolde en vroegere stadhuus, ok an de Mark. De gemiente Workum bestaot niet meer. Now staot et gemientehuus van een allemachtig grote gemiente in Sneek. Aenden vot. De vrouw die oons daor ontvong sprak d’r nog schaande van. Et is te veer van de meensken of, zee ze. Et was trouwens prachtig om et stadhuus te bekieken. De burgemeesterskaemer, de kaemer van de siktaoris, de trouwzael… Boven in et gebouw was een tentoonstelling over de Twiede Wereldoorlog. Vandaege-de-dag ziej’ weer ophitst volk mit NSB-vlaggen lopen. De meensken hebben bliekber niks leerd. Om vier ure hewwe een twaelfuurtien had in resteraant Folkerts, ok al an de Mark. Ik hadde d’r heerlike zute eerpelsoep bi’j. Vlak bi’j oons zatten een man en een vrouw an een taofeltien. Ze kregen een koppien koffie mit veerder niks d’r bi’j. En doe perbeerden ze zonder te betaelen de deure uut te kommen. Mar dat lokte niet. De bediening hadde heur rap te pakken. Nee, et weren gien butenlaanders en ok gien meensken mit een kleurtien. Gewone witte Nederlaanders. Hieronder nog twie foto’s die ‘k in Workum maekt hebbe. Boven: een riegeltien huzen naost de Grote of Sunt-Gertrudiskarke. Onder: de stadsfontein mit de Workumer leeuwen.