Mit de boot et waeter op

Naost huus in de bos bluuien de sepiepen die allemachtig lekker roeken. Et is altied weer een mooi mement van et jaor. En ieder jaor vraog ik me of a’k ankem jaor de sepiepen nog bluuien zien en roeken kunnen zal. Tot now toe is et goedgaon…

We bin vandaege van vandemorgen half elf tot vanaovend zes ure mit de boot et waeter op west. Vandemorgen was et eerst mar krap veertien graoden en d’r ston een beheurlik frisse wiend. We mossen flink wat kleren an hebben. Et was gewoon koold op et waeter. Mar vandemiddag wodde et negentien graoden en was et heerlik weer. We bin over Wartena naor Eernewoolde veerd. Daor hewwe wat ommekruusd, want ie hebben daor een protte verschoel veur de wiend. Wat is de wereld now toch mooi… Et kool- en/of raopzaod bluuide prachtig. De meidoorns ok en ik zag al een bluuiende kestanjeboom. En dan de enten en gaanzen die jonkies bi’j heur hadden. Dat is toch zo mooi om te zien. Ik hope zo dat ze die kleine dingen allemaole groot kriegen, mar dat zal wel niet lokken. De wereld zit vol geveren. We zaggen ok een meertien daor wel honderd zwannen in dobberden. Schitterend! Zol Tsjaikovski ok zoe’n meertien kend hebben? Hieronder twie foto’s. Et meultien op ‘e boverste foto staot vlakbi’j de boerderi’je op ‘e onderste foto. Vroeger was dit ongetwiefeld een maans boerespul. Now zit d’r rekreaosie in.