Misjka

Maendags is nooit de drokste dag van de Eupen Stal. D’r kwam vandaege liekewel meer volk as vleden maendag, doe kwam d’r hiel arg weinig. Now leup et toch wel wat deur. Een vrouw ston naor de boekekaasten en kantoren van de Schrieversronte te kieken en zee doe: ‘Is dit hier een ooldhiedkaemer?’ Och now ja, et is mar krek hoe aj’t bekieken.

In de stille uren he’k et kienderboek Misjka lezen. Daor is krek een Stellingwarver vertaeling van uutkommen. Elk jaor wodt d’r een Nederlaans kienderboek in et Stellingwarfs vertaeld. Misjka is schreven deur Edward van de Vendel en Anoush Elma. De tekenings in et boek bin van Annet Schaap. Et boek is in et Stellingwarfs vertaeld deur Attie Nijboer. Et is een mooi en ontroerend verhael. As Roya en heur femilie een huus in Nederlaand kriegen, bin ze slimme bliede. Mar d’r ontbrekt nog wel wat, vint Roya. Bi’j een huus heurt een huusdier. Et wodt een schattig wit dwargknienegien dat de naeme Misjka krigt. De hiele femilie is slim wies mit et diertien. Roya vertelt Misjka over de vlocht uut heur laand, Afghanistan, mar op een kwaoie dag is Misjka zomar ienienend vot… Waor is Misjka bleven? Zollen zokke mooie boeken over asielzukers(kiender) nog wel uutkommen meugen as ultrarechts et veur et zeggen krigt?