Katteloekien

Vandaege bin ‘k begonnen mit et rippeteren van verhaelen veur de optredens van now vri’jdagaovend in Runerwoold en deensdag- en donderdagmiddag, ankem weke mit Douwe in Appelsche. De huud moet d’r even goed op de kommende daegen. Anke het hier vandemorgen de hutte schonemaekt en zi’j zag dat et lochien van et katteloekien flikkerde. Oe heden nog an toe… D’r mossen vier ni’je en nogal dikke batteri’jen in. En ik bin zo verschrikkelike onhaandig en snappe niks op dat gebied. Ik hadde gelokkig wel van die batteri’jen in huus. Die ha’k twie jaor leden drekt kocht doe d’r ok ni’jen in mossen. Doe lokte me dat wel goed. Mar now roegelden de oolden d’r uut veurda’k zo gauw zien hadde waor de plussen en de minnen zitten mossen. Anke en ik bin d’r mit an de gang gaon en ik perbeerde poes van buten naor binnen te drokken, deur et loekien henne. Mar dat wol niet. Et loekien reageerde niet op ‘e chip die poes onder et vel zitten het. En mar weer perberen en weer wol et niet. Ik wor wanhopig van dat soort gedoe. Uuteindelik ontdekten we dat de minnen van alle viere de batteri’jen bovenan zitten mossen. En doe… simsalabim, floepte poes weer deur et loekien henne. Now kuwwe weer ongeveer twie jaor veerder… Vandemiddag he’k nog even veur de JVS op stap west en praot over een eventuele subsidie die we geven gaon in 2028.

Op 10 meert zette ik een foto van de eerste twie bluuiende ammarillen bi’j et dagboekstokkien van die dag. Zo zien die beide d’r now, zes daegen laeter, uut. Twie ammarillen, vier staelen en drienentwintig bloemen. Alle knoppen bin nog niet iens los. Is et niet mooi?