Kastmenu

Een schoffien leden wodde me nao fysiosport deur Jaap vraogd a’k d’r nocht an hadde en kom naor et kastdiner bi’j Van der Valk van et Nationaol Oolderenfoons. Goed vuufduzend allienig wonende en lichtkaans ok wel es wat ienzeme meensken kun van ’t jaor op disse meniere uut eten. Om een genoeglike aovend te hebben, om es mit iene praoten te kunnen, om wat minder allienig te wezen, om es wat waarmte vulen te kunnen. Ik moch dus ok miteten zonder dat et me wat kostte. Mar dan mos ik nao et veurgerecht wel een verhael vertellen. Veur niks gaot de zunne op. Ik hebbe ooit ien keer een kastverhael schreven en dat staot in mien eerste boek Wilde gaanzen uut 1974. Een draek van een verhael, vien ik now, da’k dus nooit argens vertelle. Ik hebbe dus mar een verhael over uut eten verteld. Et beroemde verhael Blokziel uut Een meenske is gien eerpel. Dat zodoende was ik gisteraovend bi’j Van der Valk mit een beheurlik koppeltien meensken. Et aorige was dat ik naost aachterneve en iemker Piet kwam te zitten. Et eten was heerlik. Zie hieronder et menu. Omdat ik alles niet hebben kan, he’k een sukadelappien had en gien ies. Dat wodde prima regeld! Et was een mooie aovend. Et Nationaol Oolderenfoons dot goed wark!