Jaorlikse brunch

Even veur negen ure wa’k vandemorgen al in Wolvege veur et jaorlikse bloedsukerprikken. D’r roegelde een 5.8 uut.  ‘As een jongkerel,’ zee de prikker. Now ja, dan is d’r toch nog wat goeds an me. Nao de prikkeri’je bin ‘k naor fysiosport gaon. En doe dat oflopen was he’k Jan, Durkje en Riemie oppikt in Wolvege en we bin naor Van der Valk in Liwwadden reden. Daor was de jaorlikse brunch veur de vroegere warknemers van de belastingdienst. We weren mit meer as honderd man en d’r was weer gien nee te koop. Et was mar goed da’k bi’j fysiosport hiel wat kalorienen kwietraekt was. Heerlik was et. Ik hebbe vier keer wat ophaeld bi’j et overvloedige buffet. Gien bodden vol, heur. De hieltied kleine flutties. Ik bin mar een kleine eter en dat is aenlik doodzunde op zokke mementen. Et mooie is altied dat et praktisch veur niks is, we hoeven mar een habbekrats te betaelen. Veerweg et grootste pat wodt betaeld deur et ministerie. Dat bin dus in feite de belastingbetaelers. Omdawwe al die jaoren mit et zwiet dikke op ‘e kop en de rogge oonze beste krachten geven hebben veur et vaderlaand. Dat ik wil alle belastingbetaelers hierbi’j hattelik bedaanken. Morgen wodt et al weer een drokke dag, dan zit ik de hiele dag in Liwwadden.