Jacob & Coba Ritsema

Vandaege he’k mit de trein naor Nunspeet west. Ik gao elk jaor een keer naor et Noord-Veluws Museum omdat ze daor altied van die mooie tentoonstellings hebben. Ik gong ok om uut te perberen wa’k (nog) kan. Vleden weke vri’jdag kreeg ik van et kuieren in Liwwadden naor en van et Fries Museum beheurlik piene in de rogge. Dat he’k vandaege niet zo kregen. Ik lope d’r vanzels wel verkrampt bi’j. Ik wete ok hiel goed dat mien kni’jen minder beginnen te wodden. Zeker de linker. En de dokter het me verteld dat mien ti’jen versleten binnen. In Nunspeet he’k eerst, zoas altied, tegenover et stesjon ansteuken in resteraant Eiland. Daor he’k een bakkien drinken en een tosti had. En doe he’k de tentoonstelling Jacob & Coba Ritsema – Broer achter zus bekeken in et museum. Nunspeet was vroeger krek as Barbizon bi’j Paries, Worpswede bi’j Bremen en Laren en Bergen in Nederlaand een keunstenersdorp. Schilders trokken naor die plakken om daor butendeure te schilderen. De netuur en de meensken an et wark. Jacob Ritsema (1869-1943) en zien zuster Coba (1876-1961) stamden uut een keunstenersfemilie. Coba wodde bekender as heur breur. Jacob schilderde as laandschopsschilder in Elspeet en Nunspeet. Coba was ien van de Amsterdamse Joffers. Op ‘e tentoonstelling bin laandschoppen, petretten en stillevens te zien. Ik vun et mooi. Et aldermooiste vun ik Jacob Ritsema zien schilderi’je Twee boerinnen op het land. Wat hadden de meensken et vroeger zwaor! Op ‘e weerommereize zag ik vanuut de trein in de bos bi’j ’t Harde soldaoten mit geweren lopen. Op et stesjon in Zwolle leup een man mit een grote zak de ofvalbakken bi’jlanges. Een vrouw gaf him heur lege blikkien. De zak zat al aorig vol. Grif wel genoeg veur wat drinken en een brotien hamburger. As hi’j de centen mar niet vergriemt!