Iekhoorntien

Vandemorgen zag ik een iekhoorntien op ‘e oprit van de overburen. Mit een stokmennig grote sprongen gong hi’j doe inienend de weg over en de Weembos naost mien huus in. Zoe’n ding is krek een stok ielestiek. Even laeter zag ik him van takke op takke en van boom naor boom springen. Ik wol dat ik dat kon! Dan ha’k in ieder geval gien hoogtevrees en now wel. En as ik zo smu was ha’k gien zere spieren en now wel. Ik bin vandemiddag weer naor fysiomassage west. Et dee blieken dat mien hiele lichem weer vol spanning zit. En dat dot zeer en daor moet dus weer wat an daon wodden.

Ik hebbe de literaire thriller Uitglijder van Loes den Hollander lezen. Een boek van mar 190 bladzieden. Zoks lees ik d’r zomar even bi’j tussendeur. Et gaot over Gustaaf Jelle de Volte die boeken besprekt. Hi’j is arg tevreden mit een literaire thriller die hi’jzels krek schreven het. Mar om et boek uutgeven te kriegen… Zien rippetaosie zit him een betien in de wege. En dan krigt hi’j een idee. Hi’j het de boeken van Annabel Schot al es een peer keer genaodeloos bespreuken. Zi’j het op et ogenblik gien idenen veur een ni’j boek, zit dus mit een writer’s block, en Gustaaf Jelle het een prima manuskript. Hi’j nemt kontakt mit heur op en daor krigt hi’j laeter slim spiet van. Ik hebbe et boek in iene rok uutlezen omda’k weten wol wie et daon hadde. Mar ik vun et gien mooi verhael. Et boeide me niet en et slot vun ik echt hielemaole niks. Wat een verschil mit de Skandinavische thrillers die ‘k aanders altied leze.