Het landhuis

Gisteraovend was et hier weer feest. Poes brocht inienend een levendige moes in de kaemer. Hi’j hadde de ogen groot in de kop staon, zo mooi vun hi’j et dawwe tegere aachter die moes an mossen. Wat een aekelik gedoe toch. Alle kassies mossen van de mure of, want daor kon de moes aachter roetsen. Uuteindelik ha’k in de gaten dat hi’j in de stove kreupen was en dat bleek ok zo te wezen. Dat ik hebbe de stove hiel veurzichtig oppakt en die butendeure ommekeerd. Doe roegelde de moes d’r uut en die leup hadde vot. In huus het poes nog tieden om de moes zocht… Ik hope dawwe dit soort grappen veurlopig niet weer beleven zullen. Ik hadde vandaege graeg een fietstocht maeken wild. Et leek best wel mooi mit de zunne. Mar d’r ston een schraole en nog koolde wiend, dat ik bin mar in huus bleven. Misschien dat d’r overmorgen wat minder wiend staot.

Ik hebbe de roman Het landhuis van Anne Jacobs lezen. Et eerste boek van een serie van drieje. Et gaot over Franziska die nao lange jaoren weerommegaot naor heur femilielaandgoed Dranitz. Tiedens de Twiede Wereldoorlog is heur vader, de baron, doodscheuten deur de Russen en mos ze mit heur moeder vlochten en doe konnen ze laeter niet weerommekommen. Tiedens de DDR wodden alle huzen en laanderi’jen van de aodellike femilies onteigend en deur de staot inpikt. Baronesse Franziska is altied dromen bleven over heur laandgoed en heur grote liefde van eertieds: Walter.  Et mooie laandhuus is zowat veraanderd in een brakke en d’r zit een winkel in. Nooit is argens wat an daon. Alles is verwilderd en verrinneweerd. Franzisca kocht et weeromme en is van plan om et opknappen te laoten. Walter is ze nooit vergeten. Hi’j zol nao een anslag op Hitler ophongen wezen. Mar is dat wel zo… Een mooi boek, ik gao de hiele serie van drieje lezen. Dat is een ding dat zeker is.