Herdaenking Kamp It Petgat

In de naacht van  2 op 3 oktober 1942 wodden alle joodse warkkampen in Nederlaand opheven en de joodse mannen gongen via Westerbork naor de vernietigingskampen in Duutslaand. Elk jaor is d’r op 2 oktober een herdaenking in en bi’j et vroegere strafkamp It Petgat in Blesdieke. Ik was daor vandemiddag weer bi’j. Om kwat veur viere begon et bi’j et monement an de Nieksweg. Anne Schelhaas, de stichtingsveurzitter van It Petgat eupende de bi’jienkomst. D’r was meziek van Simone Manuputty. Burgemeester Stieneke van der Graaf legde daor de eerste kraanze. Vervolgens leupen we in een lange stoet naor It Petgat. Onderwegens klonken uut luudsprekers de naemen van 110 mannen en heur leeftieden. Zi’j zatten in et strafkamp en hebben de oorlog niet overleefd. In It Petgat was eerst een inleiding van Anne Schelhaas. D’r was ok een toespraoke van oonze burgemeester. Kiender van de basisschoele van De Blesse hadden kleine monementies maekt en vertelden daor over. D’r was meziek en poëzie van Theo van de Bles en Guus Huis in ’t Veld. Guus zong mien lietien Lottie da’k veertig jaor leden schreven hebbe. Meer as indrokwekkend was de toespraoke van Rob Oudkerk uut Amsterdam. Hi’j vergeleek de tied van doe mit de tied van now. Et antisemitisme in de dattiger jaoren en now. Doe leuten we et gebeuren en now lao’we et weer gebeuren. De bi’jienkomst wodde ofsleuten mit et kaddisj, een joods gebed. Nao ofloop was d’r tied om nao te praoten en d’r was waarm drinken en d’r weren broties. Ik bin bliede da’k d’r weer henne west hebbe. Hieronder twie foto’s die ‘k maekt hebbe. Boven: schoelekiender legden bloemen bi’j et monement an de Nieksweg. Onder: de vlagge hong halfstok in et kamp. Vlaggemast en vlagge bin een jaormennig leden schonken deur de JVS.