Hagelslach

Ik hebbe de mooie dichtbundel Hagelslach van Rients Gratama (1932-2017) lezen. Ik kreeg et boek van Douwe op mien verjaordag. In et boek staon tekenings van Rients zien vrouw Carla van der Heijde. Rients is vanzels bekend as de bekende Friese kabberetman en zanger. Ik bewere plezierige herinnerings an him. Hi’j dee lange leden twie keer mit an et Oranjekonsert in Wolvege. De belangstelling was doe overweldigend. Et pergramme wodde zowel middags as aovens opvoerd. Hi’j zong doe ok een lietien in et Stellingwarfs van mi’j: Mien eigen tael. Jaoren en jaoren laeter zong hi’j dat nog een keer in een Kastveurstelling in Et Posthuus in Et Vene. Pieter Jonker en ik bin ok al es bi’j him west in Elburg. Daor woonde hi’j een tal jaoren. Een plak wat zudeliker as Frieslaand was makkelik veur alle optredens in et laand. We hebben Rients doe interviewd veur et Stellingwarver tiedschrift De Ovend. Daor was ik doe redakteur van. Ik was ok bi’j de ofscheidsbi’jienkomst in schouwburg De Harmonie in Liwwadden nao zien uut de tied raeken. In de laeste tied van zien leven het hi’j dus een hiele riegel mooie gedichten schreven en die bin vleden jaor in de bundel Hagelslach uutgeven. Hieronder een fragment uut et gedicht as ik net mear wit.

En dy Hitler
dy ha’k noch razen heard
troch de radio
sa’t dy doe klonk
de radio
hiel fier.
En ik wie in jonge
en net iens bang
want as grutte minsken
sa raze moatte
om har sin te krijen
dan sjocht in bern
der net sa heech by op.