Gedicht en kollums

Ik wodde vleden weke vraogd om een gedicht te schrieven. Daor zie ik altied tegenop. Kan ik dat wel goed genoeg? Ik hole de boot eerst dus of en praote of dat ze nog es weer bellen zullen. In die tied perbeer ik wat te schrieven. Ik bin daor vleden vri’jdag drekt uren mit an de gang west. Doe zag ik dat et wel wat moois wodden kon. Ik hebbe et an iene lezen laoten en die vun dat ok. En doe he’k dus ja zegd op et verzuuk en ha’k et gedicht al zowat klaor. Vandaege he’k et opstuurd. D’r zal vri’jdagmorgen over praot wodden en dan heur ik de uutslag vri’jdagmiddag. Omda’k morgen de hiele dag weer op et waeter bin, he’k vandaege de kollum die morgen naor de kraante moet nog es goed bekeken en he’k nog wat dinkies veraanderd. D’r zullen wel goenend kwaod omme wodden, mar dat maekt me niet vule uut. Ik hebbe in klad ok nog een ni’je kollum schreven. In Goes kwam ik mit Roelien in een park twie komplotdaenkers tegen. En dan weej’ niet waj’ heuren. Daor zat dus wel een kollum in! Hieronder nog een foto van gister. Dit is zo staorigan een betoefde stuurman.