Johan Veenstra
Stellingwarver schriever en verteller

Er was eens een god

Plaetst op 12 oktober 2025.

Percies een weke leden schreef ik da’k et boek Het vooroudergevoel lezen hadde. Een boek over oonze vaderlaanse geschiedenis van Jan Blokker en zien zeunen Jan Blokker jr. en Bas Blokker. Ik hebbe ok Er was eens een god van dezelde schrievers lezen. De biebelse geschiedenis. Ok weer mit plaeten van J.H. Isings. Dit is ok een prachtig en prachtig uutvoerd boek. Vroeger leefde ik op ‘e zundagsschoele slim mit Jozef mit. Zien dromen, zien aekelike breurs, zien bliende vader en iene zuster en dan mit de karrevaan naor Iegypte. Daor schopte hi’j et tot onderkeuning. En doe kwammen de zeuven vette en zeuven maegere jaoren. Ik beleefde et mit. Netuurlik kende ik Jozef, de man van Maria, ok. Die was ik ooit op et kastfeest in de karke en Tineke was Maria. Ik kende de naeme van Jozef van Arimatea ok. Mar wie was dat ok al weer? Now weet ik weer dat die Jezus in et rotsgraf legde. Niet meer vergeten! De God van et Oolde Testement was trouwens gien lieve, aorige en begriepende vaderfeguur. Et was gewoon een diktater. Dat vien ik temeensen. As de meensken et him niet naor de zin deden hul hi’j reddag En niet zunig ok. Nao veertig daegen regen de zundvloed. Alleman verdronk op een peer nao. Noach en zien naosten. Doe ze d’r in Sodom en Gomorra in zien ogen een rommeltien van maekten, stak hi’j de boel in de fik en verbraanden de meensken. Op een peer nao. Lot en zien femilie. De vrouw van Lot moch niet aachterommekieken. Mar ze dee et toch en veraanderde in een zooltpilaar. Meensken doen altied dingen die niet meugen. Et is droevig. Mar as ze wel allemaole strak in de leide leupen, hadden schrievers niks om te schrieven. De biebelse verhaelen gaon krek as de mythologische verhaelen over de meensken en heur goeie en verkeerde eigenschoppen. Ze meugen dit niet en dat niet en toch doen ze et. Orpheus verleur zien vrouw deur de beet van een slange. Hi’j moch heur uut de onderwereld weerommehaelen, dan mos zien vrouw Eurydice aachter him an lopen en hi’j moch niet aachteromme naor heur kieken. En hi’j dee et toch en verleur heur veur de twiede keer en veurgoed. We leren et nooit. En awwe de Netuur in plak van God zetten… Deur oonze eigen schuld kommen d’r meer en meer overstromings en bosbranen. Waeter en vuur. De meensken zullen straft wodden veur heur onbezunnen gedrag.