Ent

We hebben een heerlike en slim ontspannen dag op et waeter had. De temperetuur leup op naor 26 graoden. We bin via de Fonejachtbrogge naor Eernewoolde veerd. En doe een aende richting Grou en vervolgens linksof naor De Veenhoop. Daor hewwe van drie tot vier ure lekker eten op et terras van hotel-resteraant Ie-Sicht. En doe weer in de richting van de Fonejachtbrogge bi’j Suawoolde. Et was overal drok op et waeter. Hieronder een foto die ‘k vandaege maekt hebbe van et resteraant De Polle op ‘e Veenhoop.

Veurda’k vandemorgen om tien ure an boord gong, zag ik een ent an de kaant van et waeter zitten. D’r laggen allemaole doonsveerties om him henne. Hi’j was grif te pakken neumen, mar hi’j leefde nog wel. Ik leup naor him toe, mar hi’j bleef stief zitten. Ik bin naost him zitten gaon en hebbe him over de veren  en de kop aaid. Hi’j keek me an en iederkeer as ik wat zegd hadde, dee hi’j de snaevel even van mekeer. As begreep hi’j me en zee hi’j wat weeromme, mar d’r kwam gien geluud. Et was hiel zielig en ok hiel mooi. Vanaovend om zes ure laggen de veerties d’r nog, mar de ent was d’r niet meer. Ik zal nooit weten wat d’r now mit him gebeurd is. En dan bin d’r dus meensken die snappen niet dat ik tegen een ent zit te praoten. En ik snappe dus niet dat zokke meensken dat niet snappen. Zo is de wereld vol onbegrip. Mar me donkt dat ik de Bargrede en Matteus 5:5 an mien kaant hebbe: De zaachtmoedigen zullen de eerde be-arven. En daor wo’k et vandaege mar bi’j laoten.