Een oolde foto

Nog even over gister in Norg. D’r kwam daor votdaolik een man op me of die een verzuuknommer hadde. As ik et verhael over et laeste busreisien van de deupsgezinde zusterkring wel vertellen wol. Mar dat hadde ik niet rippeteerd en kon ik dus niet vertellen. Daor heurde de man vremd van op. Die docht echt dat ik alles altied zo wel vertellen kon. Dat daenken wel meer meensken. Waj’ schreven hebben, kuj’ zo ok wel vertellen. Ie hebben et toch zels schreven? Now dan… Ze hebben dus gien flauw idee hoevule tied en wark et me altied kost.

Vandemorgen he’k de auto naor Wolvege brocht. En doe bin ik mit de bus weer naor Ni’jhooltpae reden. Dat was wel mooi. In twintig menuten mit een behendig bussien van Qbuzz van Wolvege Centraol naor Ni’jhooltpae Centraol. In Wolvege bin een peer krassies votwarkt en de auto is me vanaovend weer thuusbrocht.

Tussen wat pepiereboel vun ik een peer oolde foto’s. Iene staot hieronder. Nee, dit is gien nepfoto. De man rechts bin ik en de witte vrouw links is preenses Marilène. De foto is van juni 2013. Ik heurde bi’j de prieswinners van een gedichtewedstried. De winners plus partners kregen een rondleiding in et Rieksmuseum en daor wodden we verwelkomd deur Marilène. Die warkte daor doe. Oonze eigen Pieter (Jonker) hadde in die tied riegelmaotig kontakt mit heur. Ze vertiesde een betien in alle volk en gaf oons twie keer een haand. Ik hebbe daor doe wat van zegd en ze zee dat ze oons in ieder geval nooit meer vergeten kon. Et leek me een aorige vrouw toe. Omdawwe dochten dawwe naor Amsterdam in een file terechtekommen zollen, bin we hatstikke vroeg van huus gaon en… we hebben gien file zien en weren vusen te vroeg in Amsterdam.