Een kloft sturken

Ik hebbe vandaege twie kleine fietstochies maekt. Vandemorgen even naor Berkoop om een peer bosschoppen en vandemiddag he’k naor Marian in Wolvege west veur fysio-massage. Marian het me veurhullen om de agenda veur de hiele zoemer hielemaole leeg te maeken. Niks moet moeten. Ik moet allienig dingen doen die ‘k plezierig vien en die me ontspannen. As meensken me mit wark opzaedelen willen moe ‘k van nee zeggen en dat ze et zels mar doen moeten of iene aanders zuken. Dat is dudelike tael. Ik hebbe ok even in de ni’je Aldi west. Een grote winkel. Mar et verkeer op ‘e Spoorlaene kan mit al die supermarken op een klutien wel es een chaos wodden. Bi’j de Lende langes bin ‘k weeromme naor huus fietst. De temperetuur leup vandemiddag op naor 27 graoden. Een boer was d’r an ’t hujjen en een hiele kloft sturken stapte d’r bi’j omme. Aarme moesies, aarme slakkies…

Aachter mien huus ligt al jaoren een mooi stileerd beeld van een katte in de tuun. En wie gong daor bovenop zitten? Poes Marja het d’r zeker wel een half ure zo zeten. Een mooi gezicht!