Dooie das

Anke was nog drok doende en maek et huus schone, doe ik al weer op ‘e fiets stapte en gao weer naor Eupen Stal in Berkoop. Op ‘e hennereize bin ‘k bi’j de Kuunder langesgaon. In de baarm van de Meulereed zag ik een dooie das liggen. Och, wat spietig toch. Et bin zokke mooie dieren. In Berkoop slingerde ik vandemiddag an de praot mit een vrouw die me vertelde dat ze op ‘e Ofsluutdiek woonde, in Kornwerderzaand. Daor staot inderdaod een riegel huzen. We rieden d’r mit ienige riegelmaot langes en ik daenke dan altied: wat zullen die meensken de raemen vaeke wasken moeten mit dat spetterende en stoevende waeter vanof et Iesselmeer. En dat bliekt dus ok zo te wezen. Veur de bosschoppen gaot ze naor Makkum, dat is nog krek wat dichterbi’j as Harlingen. Elke dag krie’k te heuren dat meensken me misten in et oolde gebouw van de Schrieversronte. Iene vrouw docht da’k doodgaon was. Mar de vrouw die bi’j heur was, vertelde dat d’r nog altied kollums van me in de kraante stonnen. Et was dus annemelik da’k nog niet dood was.