De winter komt

Ik schrieve zelden meer een gedicht. Dat het veur mezels kwaolik nog nut, vien ik. Wat gedichten anbelangt schrief ik de laeste 25 jaor in wezen nog mar over ien thema. Dan is alles wel es een keer schreven en zegd. Ik hebbe de laeste peer jaor wel een keer of viere een gedicht op verzuuk schreven. Twie keer veur de gemiente West-Stellingwarf. Veur de herdaenking van de waetersnoodramp van 1825 en et vertrek van burgemeester André van de Nadort. En ok twie keer veur De Marrekrite veur gedichten op toeristische infozuilen bi’j de Driewegsluus en et centrum van Noordwoolde. Die bi’j de Driewegsluus staot d’r al, Noordwoolde komt dit jaor. Mar now scheuten me laestdaegs zomar een peer aorige zinnen in de zin en et was aenlik zunde en doe d’r veerder niks mit. Ik proeze d’r zo now en dan wat mit omme en bin nog niet uutproesd, want et kan altied weer beter. De titel is in ieder geval De winter komt. Dat zol ok wel een mooie titel wezen veur een boek dat volgt op Naozoemerlaand… Misschien da’k de verhaelen die ‘k de laeste jaoren schreven hebbe es lezen laoten kan an mien leeskemmissie. Vandemiddag he’k trouwens ok nog een overheerlike botterkoeke bakt. Ik bakke zodoende gedichten en koeken!