De kleine preens

Gister he’k op et aende van de middag mien auto bi’j Jarina op ‘e oprit zet. En vandemorgen om zeuven ure was ’t al allemaole gedoe. Een grote kraene, vrachtauto’s, warkvolk. Op et ogenblik ligt de weg veur mien huus d’r al uut. Ik mos dus een aentien lopen veurda’k vandemorgen bi’j de auto was en naor Marian in Wolvege kon veur fysio-massage. Vandemiddag he’k al es wat oefend veur wa’k morgenaovend in et gemientehuus doen zal. Dan nemt burgemeester André van de Nadort officieel ofscheid.

Ik hebbe et boek De kleine preens lezen. In 1943 verscheen Le petit prince van Antoine de Saint-Exupéry. Op ‘e biebel nao is dat et meerst vertaelde boek van de wereld. En now is et dus ok in et Stellingwarfs vertaeld deur Christine Mulder. Et verhael gaot over een kleine preens die op ‘e al lieke kleine pleneet B612 woont en van alles beleeft. De mooiste zin uut et boek is wat een vos op een keer tegen de kleine preens zegt. Hier is mien geheim. Et is hiel ienvooldig: we zien allienig zuver mit et hatte. Wat waorlik belangriek is, kuwwe mit de ogen niet zien. En zo is et!