De jonge aaisiker

Vandemorgen he’k op ‘e fiets naor Berkoop west mit de beide fietstassen hatstikke vol boeken veur de haandbiebeltheek van de Schrieversronte. Ik bin de boel hier thuus ommeraek an et oprakken. D’r staot ok nog een grote deuze mit boeken klaor die naor de kringloop gaot. Zo krie ‘k ruumte veur een protte ni’je boeken! Ik perbere gemiddeld elke weke een boek te lezen. In Lochem he’k De jonge aaisiker fan Luctor et Emergo van Gjalt de Groot lezen. Nao It Swetshok en No komt it noch is dit et dadde boek da’k in kotte tied van him lezen hebbe. In dit boek vertelt hi’j over zien jeugd in de krieten om Eernewoolde en Warga henne. In dat zompige laand kochten zien oolden een boerderi’je mit de naeme Luctor et Emergo. Een toepasselike naeme, want hasems struupte et laand om et boerespul henne d’r onder en was et een toer om gien natte voeten te kriegen. Een leven zonder elektrisch en waeterleiding. Ie weren daor op jezels anwezen. Et krioelde doe in de lanen van de voegels en eierzuken was een zowat Friese nationaole sport. De keuninginne (Juliana) kreeg in die tied et eerste kiewietsei anbeuden. En wat een barre tochten bi’jtieden bi’j de winter om op schoele te kommen. Et vreur dat et kraekte. Femilie kwam op redens vanuut de Noordoostpoolder naor heur toe. Ie kun je d’r niks meer bi’j veurstellen. Mar ik wete nog goed dat meensken op redens en in auto’s over et Iesselmeer reden. Van de iene kaant naor de aandere. Een veurbi’je tied. Mar meraokelse mooi om d’r over te lezen.