De ierde giet…

Ik hebbe de laeste roman van Durk van der Ploeg lezen: De ierde giet troch minskehân teloar. Ik bin een groot liefhebber van zien wark en hebbe al zien romans. Aj’ mooi en geef Fries lezen willen, lees dan de boeken van Durk. Ik vien dit temeensen prachtig Fries. Dit boek is ok weer een echt Durk van der Ploeg-boek. Et gaot weer over een man die allienig is en wat ommemoddert mit et leven. Et verhael gaot over Aling Koudenburg. Aling is lerer biologie en wodt d’r van beschuldigd dat hi’j et anlegd hebben zol mit ien van zien studentes. Dat is niet waor, mar hi’j kan d’r niet mit ommegaon en nemt ontslag. Hi’j zocht zodoende aander wark en krigt een baene as voegelwaachter op een onbewoond eilaand veur de Duutse kust. Et wodt een aarmoedig bestaon in een oolde klinte. D’r wodt him om de veertien daegen eten brocht van de vaaste wal. En dan lopt d’r een boot vaaste op et eilaand en komt d’r een vrouw, Finnlaug, in zien leven. Mar as d’r min weer komt, hadde wiend en stormvloed en alles overspoelt, moet hi’j mit heur in een botien et waeter op. Waor kommen ze terechte? Kommen ze op een kust te lane of drieven ze of naor de grote, wiede zee? Zoks kan haost niet goed oflopen, zoj’ zo zeggen. Een mooi boek!