Blauwe belon

Et boek da’k op et ogenblik  an ’t lezen bin, Al het blauw van de hemel van Mélissa Da Costa, is een ontroerend boek. Ik hebbe et haost uut. Doe ‘k et gisteraovend tegen acht ure even naost me op ‘e veensterbaank legde, keek ik deur et raem. De locht was lochtigblauw en vlak veur mien huus zweefde een ietsien donkerder blauwe lochtbelon van oost naor west. En dan de titel van dat boek. Dat is toch wonderlik…

Vandaege he’k een fietstocht van 44 kilemeter maekt. Ik bin, krek as gister, bi’j de Lende langes naor de Driewegsluus reden. En doe naor Ooldemark. Daor he’k op et terras van Family een twaelfuurtien mit wat drinken had. Vervolgens bin ‘k vanof Blesdieke weer naor de Sas fietst en doe naor Wolvege. Daor he’k wat bosschoppen daon. Bi’j de Scheene langes en over Der Izzerd bin ‘k weer naor huus gaon. Vandemorgen was et beheurlik bewolkt, vandemiddag was de zunne d’r volop bi’j. Hieronder een foto die ‘k maekt hebbe doe et nog bewolkt was. Dit is et zaandstraantien bi’j et Wiede van de Lende. Hier lag Mara Silvius. Wie dat niet snapt het mien roman Et liek in de Lende niet lezen. De eerste thriller in et Stellingwarfs. D’r bin nog mar een veertig boeken van in veurraod, dan is et uutverkocht en et wodt niet nog een keer herdrokt. Tiedens Eupen Stal is et in Berkoop bi’j mi’j te koop.