Blau fan dagen, griis fan onrust

Vandaege he’k mien kollum I’m a loser nog wat befiekt, zoda’k die morgen versturen kan naor de kraante. Butendat he’k in et klad een kollum schreven. Die wark ik laeter nog wel uut.

Ik hebbe de roman Blau fan dagen, griis fan onrust van Gerard Marcel de Jong lezen. Gerard is mien kollega-kollumnist in de Liwwadder Kraante. Ik schrieve kollums in et Stellingwarfs, hi’j in et Bildts. Dit is zien eerste roman. Starker: et is de aldereerste roman die in et Bildts schreven is. En wat nog belangrieker is: et is een mooi boek da’k mit genoegen lezen hebbe. Et boek gaot over Sierd Lautenbag, een echte Bilkert en een keunstschilder die een protte sukses het mit et schilderen van et Bildtse laandschop. Mar hi’j komt op een dood spoor terechte. Butendat het hi’j de dood van zien heit nooit goed verwarken kund. En dan krigt hi’j de kaans en gao een vorrels jaor naor et Baskelaand om daor an ’t wark te gaon. Daor, in de vremde, gaot hi’j op zuke naor himzels. Et is een roman over identiteit. Over et verlangst om iene te wezen mit et plak waor aj’ wegkommen en et verlangst om je daor juust los van te maeken.